In Zuid-Holland te Delft vinden we de Technische Universiteit waar professoren en studenten zich met veel innoverende zaken bezig houden.
Eén van de onderwerpen is het vliegen van drones en dan vooral het zelfstandig vliegen van drones. Zoals de meeste hobbyisten vliegen de deelnemers met behulp van gps: door de afstand te meten ten opzichte van verschillende satellieten kan de locatie worden bepaald en is de (terugkeer)route te bepalen met het home-point als uitgangspunt.
Dat gaat in de natuur anders en met name bijen zijn daarvan het beste voorbeeld. Zij zwerven rond maar weten de weg naar de korf feilloos terug te vinden. Het achterhalen van hoe bijen dit doen en of dit is na te maken in een kleine drone werd de uitdaging waar de wetenschappers een antwoord op hebben gevonden.
Hun bevindingen zijn gepubliceerd in het vakblad Nature en het bijzondere is dat het geheugen van de bij-drone slechts voor 42 kilobyte wordt belast in plaats meerdere mb’s bij onze huidige drones.
Hoe het werkt is uitgebreid in het Engels te lezen in het Nature verslag.
Er is een filmpje op YouTube beschikbaar waar het fijntjes wordt uitgelegd, ook in het Engels maar met ondertiteling.
In het Nederlands samengevat: Bijen kunnen lange afstanden vliegen en toch weer thuiskomen. Dit kan door het gebruik van odometrie. De bij schat middels visuele bewegingssignalen in hoe ver en in welke richting het zich heeft verplaatst ten opzichte van de korf. Daarbij gebruiken bijen ook hun visuele geheugen. Ze onthouden namelijk hoe de omgeving er rond de bijenkorf uitziet. Dat leert een jonge bij doordat het eerst korte vluchten maakt rondom het nest. Het lijkt op een jong kind dat eerst om het huis speelt en later een paar straten verder de buurt verkend waardoor een mens haar/zijn thuis vanuit alle hoeken en gaten terug kan vinden.
